หนึ่งในประเด็นที่หลายคนเริ่มบ่นกันมากขึ้นจากการใช้ AI คือการที่มีแรงกดดันว่าต้องใช้ AI เพื่อทำงานนะ บ้างก็มีคำพูดทำนองว่า "งานแบบนี้เอาไปให้ AI ทำแป๊ปเดียวก็เสร็จ" จนกลายเป็นความรู้สึกว่าถ้าไม่ใช้ AI ทำงานกลายเป็นความบกพร่อง กลายเป็นเหมือนความไม่ฉลาดเสียอย่างนั้น เรื่องนี้ก็มีผลจากการที่ AI ถูกวางเป็นสัญลักษณ์ "คนทำงานยุคใหม่" อย่างรวดเร็วในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา มันกลายเป็นตัวชี้ถึง Productivity และ Efficencny และคนไม่ได้ใช้คือ "ตามไม่ทัน" จนไปถึง "ทำงานไม้่เป็น" แต่ในความเป็น

ในบทสนทนาที่ผมคุยกับเพื่อนเกี่ยวกับการใช้ AI ในการทำงานนั้น ประเด็นหนึ่งที่เราพูดถึงคือเรื่องการใช้ Token ของ AI ที่อาจจะกลายเป็นข้อจำกัดของคนทำงานในอนาคต แถมอาจจะเป็นสิ่งที่น่ากังวลอยู่ไม่น้อย อย่างที่เราเห็นกันวันนี้คือความสามารถของ AI มากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างตัว Claude Cowork ที่สามารถรังสรรค์สิ่งต่าง ๆ ได้ง่ายเอามาก ๆ ทำให้คนทำงานจำนวนไม่น้อยไม่ต้องทำงานหนักแบบเดิม แถมยังสามารถ "เสก" ของที่ตัวเองอาจจะไม่มีความสามารถทำได้ออกมา แต่แน่นอนว่าความสามารถเหล่านี้ก็มีขีดจำกัดจากการท

สินค้าเราเกิดมาเพื่อใครบางคน...ไม่ใช่ทุกคน --------------------------------------------- การพยายาม “ขายให้ทุกคน” อาจฟังดูเหมือนโอกาสที่ใหญ่ขึ้น แต่ในความเป็นจริงมันมักทำให้ธุรกิจ “ไม่โดนใจใครเลย” มากกว่า เพราะเมื่อคุณสื่อสารกับทุกคน ข้อความของคุณจะกลางเกินไป ไม่ชัดเจน และไม่สามารถสร้างความแตกต่างได้อย่างแท้จริง สิ่งที่ธุรกิจที่เติบโตได้ดีมักทำตรงกันข้าม พวกเขาเลือกที่จะ “โฟกัสให้แคบลง” หรือที่เรียกว่า Niche Market แทน เพราะเมื่อคุณรู้ว่ากำลังขายให้ใครแบบชัดเจน คุณจะเข้าใจ Pai

จะทำงานร่วมกันได้ดี ก็ต้องมีเป้าหมายที่ตกลงร่วมกันแต่ต้น ------------------------------------------------- การตั้ง KPI ไม่ใช่แค่ “กำหนดตัวเลข” แล้วโยนให้ทีมไปทำ แต่คือการสร้าง “ความเข้าใจร่วมกัน” ว่าเรากำลังพาธุรกิจไปทางไหน และแต่ละคนมีบทบาทอย่างไรในการไปให้ถึงจุดนั้น หลายธุรกิจพลาดตรงที่ KPI ถูกตั้งจากผู้บริหารฝ่ายเดียว หรือถูกสื่อสารแบบผิวเผิน ทำให้ทีมทำงานแบบ “เดาใจ” มากกว่าทำงานแบบมีเป้าหมายร่วม ผลลัพธ์คือทำเยอะ แต่ไม่ตรงจุด สิ่งสำคัญคือการ “อธิบาย KPI ให้เห็นภาพ” ไม่ใช่แ

การทำสินค้าให้อยู่ในกลุ่มพรีเมี่ยมนั้นเป็นสิ่งที่หลายคนพยายามวางสินค้าตัวเองให้อยู่จุดดังกล่าว แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะการจะอยู่ในจุดที่เรียกว่าพรีเมี่ยมนั้นต้องอยู่ในบริบทที่ถูก และความอันตรายคือแม้ว่าแบรนด์จะบอกตัวเองว่าเป็นพรีเมี่ยม แต่ในสายตาของลูกค้าอาจจะกลายเป็น Overpriced (เกินราคา) ไปแล้วก็ได้ การจะเข้าใจเรื่องนี้ให้ชัดเจนก็ต้องมองให้ออกก่อนว่า Premium นั้นไม่ใช่แค่เพราะ "ราคาสูง" เพียงอย่างเดียว แต่มันมาพร้อมกับแกนพิจารณาที่ชื่อว่า "มูลค่า" หรือ "คุณค่า" ควบคู่ไ

Tip 04: เราจะเสียโอกาสไปมากกับสิ่งที่ไม่จำเป็นและไม่เกิดผล -------------------------------------------- หลายธุรกิจไม่ได้ขาด “งบการตลาด” แต่ขาด “ความชัดเจนว่าอะไรได้ผลจริง” จึงทำให้เงินจำนวนไม่น้อยถูกใช้ไปกับกิจกรรมที่ดูเหมือนจะดี แต่ไม่เคยสร้างผลลัพธ์ทางธุรกิจอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นคอนเทนต์ที่ทำต่อเนื่องแต่ไม่มีคุณภาพ แคมเปญที่ได้ยอด Reach สูงแต่ไม่เคยเปลี่ยนเป็นยอดขาย หรือช่องทางที่ทำเพราะ “คนอื่นก็ทำ” มากกว่าทำเพราะมันเหมาะกับธุรกิจของเรา ปัญหาคือเมื่อเราไม่เคย “ตัด” สิ่ง

วันก่อนผมเห็นโพสต์ผ่านตาว่าด้วยนายจ้างจำนานมากเลิกจ้าง Gen Z เพราะมีปัญหาด้านทัศนคติ ซึ่งก็นำไปสู่การพูดคุยในหลายประเด็นว่าเป็นการเหมารวมหรือมองที่ไม่เป็นธรรมอยู่หรือไม่ ? แน่นอนว่าผมเองก็มีโอกาสพูดคุยกันเพื่อน พี่ น้องที่อยู่ในวงการธุรกิจแล้วก็ได้ยินการบ่นเรื่องพนักงาน Gen ใหม่ไม่ต่างจากที่บทความนั้นบอกเท่าไรนัก เช่นเรื่องทัศนคติการทำงาน ความรับผิดชอบ ฯลฯ แต่ในขณะเดียวกันผมว่ามันก็ไม่แฟร์นักถ้าเราจะเหมาว่าทั้ง Gen เป็นแบบนั้น อีกทั้งคือเราทำความเข้าใจหรือเปล่าว่าสิ่งเหล่านี้

การแตกไลน์ที่ไม่ถูกวางแผนให้ดี อาจจะทั้งไม่ได้เกิดยอดขาย แถมเป็นภาระอีกต่างหาก ----------------------------------------- การ “แตก Product Line” เป็นหนึ่งในสิ่งที่หลายธุรกิจมองว่าเป็นทางลัดในการโต แต่ในความเป็นจริงแล้ว ถ้าทำการแตกไลน์โดยไม่มีแผนที่ชัดเจน มันอาจกลายเป็นการเพิ่มต้นทุน เพิ่มความซับซ้อน และทำให้แบรนด์อ่อนแรงลงโดยไม่รู้ตัว สิ่งที่ต้องคิดก่อนเสมอคือ “เรากำลังแตกไลน์เพื่ออะไร” ไม่ใช่แค่เห็นคู่แข่งทำ หรืออยากเพิ่มยอดขายเฉย ๆ เพราะการแตก Product Line ที่ดีควรตอบโจทย์อย

"คุณจะได้ผลลัพธ์จากสิ่งที่คุณพยายามวัดมัน" ---------------------------------------- หนึ่งในความผิดพลาดที่เจอบ่อยมากในธุรกิจขนาดเล็กไปจนถึงขนาดกลาง คือการ “วัดผลผิดเรื่อง” หลายคนตั้ง KPI ตามสิ่งที่มองเห็นง่าย เช่น ยอดไลก์ ยอดวิว หรือจำนวนผู้ติดตาม โดยเชื่อว่านั่นคือสัญญาณของการเติบโต แต่ในความเป็นจริง ตัวเลขเหล่านี้อาจไม่ได้เชื่อมโยงกับรายได้หรือกำไรเลยแม้แต่น้อย การตั้ง KPI ที่ถูกต้องต้องเริ่มจากการเข้าใจ “เป้าหมายธุรกิจจริง ๆ” ก่อนเสมอ เช่น ถ้าเป้าหมายคือเพิ่มยอดขาย KPI ที่ค

ถ้าคุณยังไม่รู้ว่าลูกค้าหลักคือใคร การขยาย = การกระจายความเสี่ยงแบบไม่รู้ตัว แต่ถ้าคุณโฟกัสถูกคน การขยายจะกลายเป็น “การต่อยอดที่มีทิศทาง ------------------------------------------------- ผมเชื่อว่าหลายธุรกิจมีความคิดที่อยากจะขยาย และนั่นเป็นโจทย์ที่หลายผู้ประกอบการมาปรึกษาเวลาผมไปบรรยายในหลักสูตรต่าง ๆ และสิ่งที่เรามักจะเจอคือการ "ขายให้กับคนได้เยอะ ๆ" เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรแต่มันก็เป็นเรื่องที่แอบน่ากังวลอยู่เสียหน่อยเพราะลูกค้าเราไม่ใช่ทุกคนหรือ "คนเยอะๆ" แต่อย่างใ

โลกของการทำงานกำลังเปลี่ยนเร็วอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เทคโนโลยี AI เข้ามามีบทบาทในทุกระดับขององค์กร ขณะที่ความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจและการแข่งขันที่รุนแรงขึ้นทำให้องค์กรต้องปรับตัวตลอดเวลา ในบริบทเช่นนี้ บทบาทของฝ่ายทรัพยากรบุคคลไม่ได้จำกัดอยู่แค่การดูแลคนอีกต่อไป แต่กลายเป็นหนึ่งในกลไกสำคัญที่กำหนดทิศทางขององค์กร ข้อมูลจากการสำรวจของ Gartner กับ CHRO (Chief Human Resources Officer) จำนวน 426 คน จาก 23 อุตสาหกรรม และ 4 ภูมิภาคทั่วโลก สะท้อนให้เห็นว่าผู้นำ HR กำลังให้ความสำ

สองสามวันนี้มีข่าวเรื่องการหลอกลวงลงทุนเป็นข่าวใหญ่ในแวดวงธุรกิจ แถมคนที่ตกเป็นเหยื่อก็ใช่ตาสีตาสาแต่อย่างใดจนทำให้มีการพูดกันว่าขนาดคนมีการศึกษาหรือทำงานตำแหน่งใหญ่ ๆ แล้วก็ยังสามารถตกเป็นเหยื่อได้เลย เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงประเด็นที่ผมหยิบมาอธิบายในคลาสคอนเทนต์อยู่เสมอว่าพลังของคอนเทนต์นั้นสามารถ "โน้มน้าว" ให้คนคล้อยตามได้อย่างน่าอัศจรรย์ หลายครั้งสามารถทำให้คนเราทำสิ่งที่ไม่คิดว่าจะทำหรือก้าวข้ามเหตุผลปรกติได้ แถมยิ่งถ้าเราเข้าใจ "อคติ" ที่มนุษย์มีด้วยแล้วก็จะสามารถวางหมาก

วันนี้ผมได้เห็นเคสของวงการบอร์ดเกมที่มีกลุ่มผู้เล่นไปถล่มเรตติ้งของเกมใหม่ที่ยังไม่ออกวางขายด้วยเหตุผลของความไม่พอใจจากตัวอาร์ตที่ทำด้วย AI และนั่นนำไปสู่คำถามที่ผมชวนคิดกับเพื่อน ๆ ว่าเรื่องการสร้างสรรค์ด้วย AI นั้นมี "เส้นแบ่งของการรับได้" อยู่ที่จุดไหนกัน ที่ต้องบอกแบบนี้เพราะผมเชื่อว่าเราก็คงไม่อาจปฏิเสธเทคโนโลยีนี้ได้อยู่แล้ว เหมือนกับการเข้ามาของหุ่นยนต์ หรือการเข้ามาของคอมพิวเตอร์ก่อนหน้านี้ แต่สิ่งที่เราอาจจะต้องคิดต่อคือการจะ "สำเร็จงาน" ด้วยเทคโนโลยีที่ว่านั้นจะได้ร

วันนี้ผมได้คุยกับเพื่อนที่มาปรับทุกข์การที่พนักงานเริ่มขาด Ownership กับตัวงานมากขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มมีการบอกว่าไม่ใช่ปัญหาของฉัน บรรยากาศการทำงานเป็นทีมที่จะช่วยเหลือกันลดลง แล้วเราก็เริ่มคุยกันว่ามันมาจากสาเหตุอะไรกันก่อนจะได้ประเด็นสำคัญคือการที่ออฟฟิศปล่อยให้พนักงานทำงาน Remote Working / WFH แม้ว่าการทำงาน Remote Working / WFH จะกลายเป็นรูปแบบการทำงานที่ถูกมองว่ายืดหยุ่นและเป็น New Normal ของการทำงานยุคปัจจุบัน แต่ถ้าลองวิเคราะห์ถึงผลกระทบแล้วนั้น เราก็จะเห็นว่ามีหลายอย่างท

วันก่อนผมนั่งคุยกับผู้เรียนคนหนึ่งที่ทำงานเป็นคนเดียวในแผนก เดิมทีเขามักบ่นว่างานหนักและรู้สึกโดดเดี่ยว เพราะไม่มีทีมคอยแบ่งเบา แต่หลังจากที่เราแลกเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับโลกธุรกิจในยุค AI เขากลับมองสถานการณ์ของตัวเองต่างออกไป เขาเริ่มตั้งข้อสังเกตว่า การเป็นคนเดียวที่ดูแลทั้งฟังก์ชัน อาจทำให้เขา “มั่นคง” มากกว่าการมีทีมเสียอีก เพราะบทบาทของเขากลายเป็นแกนหลักที่องค์กรขาดไม่ได้ ความคิดนี้สอดคล้องกับแนวโน้มที่เริ่มถูกพูดถึงมากขึ้นในแวดวงธุรกิจ นั่นคือแนวคิด Department of One ในอด

วันนี้ผมอ่านหนังสือเรื่องปรัชญาการปกครองและบริหารคนของจีนแล้วก็มีประเด็นน่าสนใจอยู่ไม่น้อยของสาเหตุที่พนักงานคอร์รัปชันกับทุจริตนั้นอาจไม่ได้มาจากเพราะความโลภในตัวบุคคล แต่มาจากแรงกดดันและกฎระเบียบที่เข้มงวดของตัวองค์กรเองเสียอีกต่างหาก ที่เป็นแบบนั้นเพราะบรรดาแรงกดดันที่ผูกติดกับความอยู่รอดของพนักงานนั้นจะทำให้พนักงานเข้าสู่ Survival Mode ซึ่งในโหมดนี้เองที่เรื่องจริยธรรม ศีลธรรม จะไม่ได้อยู่ในลำดับความสำคัญเป็นอันแรก 🔥 จากแรงกดดันสู่การโกง ความเข้าใจเบื้องต้นในเรื่องนี้คือ

วันก่อนผมมีการโค้ชจุดแข็งให้กับน้องที่รู้จักแล้วก็มีคำหนึ่งปรากฎอยู่ในรายงานจุดแข็งที่เราคุยกันซึ่งอาจจะไม่ค่อยคุ้นและทำให้ผู้ถูกโค้ชสงสัยกันอยู่บ่อย ๆ คือ "การตัดสินใจแบบอนุรักษ์นิยม" พอมีคำว่า "อนุรักษ์นิยม" เลยอาจจะทำให้หลายคนมีภาพในเชิงลบกันอยู่เสียหน่อยแต่เอาจริง ๆ แล้ว "การตัดสินใจแบบอนุรักษ์นิยม" หรือ Conservative Decision Making นั้นก็มีคอนเซปต์ที่มีคุณค่าและเป็นประโยชน์อยู่ไม่น้อย (มันถึงถูกหยิบมาแนะนำในรายงานการพัฒนาจุดแข็งนั่นแหละ) เลยขอหยิบมาอธิบายกันในโพสต์นี้ให้

วันก่อนผมได้มีโอกาสเข้าร่วมพูดคุยใน Focus Group กับประเด็นเรื่องการใช้งบประมาณสื่อในปัจจุบันที่เชื่อว่าหลายคนก็เดาได้ว่าสื่อดิจิทัลสูงขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่สื่อดั้งเดิม (Traditional) นั้นลดลงแล้วก็มีการถามกันว่าคิดเห็นอย่างไร คำถามหนึ่งที่ผมพูดไปในวงสนทนาเมื่อถึงคิวผมแลกเปลี่ยนคือ "เราแบ่ง Traditional - Digital กันทำไม? เรายังต้องแบ่งมันอยู่อีกหรือเปล่า?" มันอาจจะเป็นคำถามที่ดูกวนอยู่ไม่น้อยแต่มันก็มาจากการตั้งข้อสงสัยของผมเองว่าทุกวันนี้การแบ่ง Traditional - Digital...

ในโลกธุรกิจ เรามักยกย่อง “ความฝัน” ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของทุกความสำเร็จ แต่ในความเป็นจริง ความฝันเป็นเพียงเชื้อไฟ ไม่ใช่เชื้อเพลิง การเติบโตอย่างยั่งยืนต้องการ “ทุน” ในความหมายที่กว้างกว่าเงินทุน และลึกซึ้งกว่าความตั้งใจ และนั่นคือหนึ่งในบทเรียนด้านธุรกิจที่อดีตเจ้านายผมได้สอนไว้รวมทั้งได้เจอกับตัวเอง ที่กล่าวเช่นนี้เรพาะองค์กรจำนวนมากล้มเหลวไม่ได้เพราะขาดวิสัยทัศน์ ผู้บริหารขาด Passion อะไรแบบที่เขามักพูดเป็นแรงบันดาลใจกัน แต่เพราะประเมินต้นทุนของการเติบโตต่ำเกินไป การขยายตลาด

วันก่อนผมได้เห็นโพสต์ของหมอยงว่าด้วยเรื่องกฎจริยธรรมที่อยู่สูงกว่ากฎหมาย เลยทำให้คิดไปถึงบทเรียนเรื่องการบริหารธุรกิจที่เรื่องของ "จริยธรรม" กลายเป็นเครื่องมือสำคัญเพื่อช่วยบริหารกฎระเบียบของบริษัท เราต้องยอมรับกันเสียก่อนว่าไม่มีทางเขียนกฎระเบียบให้ครอบคลุมทุกสถานการณ์ได้ และยิ่งเราลงรายละเอียดและพยายามปิดช่องต่าง ๆ มันก็จะกลายเป็นกรอบการทำงานและเพิ่มความยุ่งยากให้กับคนทำงานอย่างมากโข ลองคิดว่าถ้าจะให้การอนุมัติต่าง ๆ ไม่มีการทุจริตจนทำให้ต้องมีขั้นตอนการตรวจสอบมากมาย...